De eerste pagina van een nieuwe planner is altijd de mooiste
Een nieuw begin en tomatensaus.
Jaren geleden begon ik aan mijn eerste planner. Of eigenlijk begon ik niet met een planner. Niet als in van die boekjes met voorgedrukte teksten en vragen die je dan moest invullen, zoals: heb ik vandaag 5 glazen water gedronken of waar ben ik vandaag dankbaar voor? Ik begon met een bulletjournal waarin ik zelf kon beslissen wat ik per maand, week of dag erin wou hebben.
Na heel veel voorbeelden op internet te hebben gezien, lag dat boekje dus nog steeds ongebruikt op mijn bureau. Ik durfde er gewoon niet in te beginnen. Zo'n mooi boekje en dan mijn handschrift... ik zou het alleen maar verknallen. Dus wat deed ik? Ik kocht nog een boekje. Nee, echt! Een boekje dat minder mooi was, omdat ik in dat andere niet durfde te schrijven.
Niet dat ik ineens heel veel in het nieuwe boekje ben gaan schrijven. Dat duurde ook nog even, want ik zag op YouTube iets nog leukers. Een junkjournal. Een journal waarin je tekent, schildert, kleurt, plakt én in schrijft. Lekker creatief.
Ik begon dus met mijn journal te vullen op die manier. Dat bleek heel onhandig, want soms schreef ik iets op wat ik wou onthouden om vervolgens dat wat ik had opgeschreven niet meer terug te kunnen vinden.
Wat ik ook goed kon, was elk jaar een nieuwe aanschaffen terwijl mijn oude nog niet vol was. Dat was om de reden dat bij een nieuw jaar een nieuw begin hoorde in mijn hoofd. En ik dus voor mijn gevoel een nieuw boekje nodig had. Zo heb ik dus een aantal journals waar iets in staat tot ongeveer de helft en zeker 10 gloednieuw in de kast liggen.
De dingen die ik wil onthouden schrijf ik vaak nog gewoon op een geeltje en die plak ik dan op het beeldscherm van mijn laptop of op de ijskast.
Eigenlijk heb ik dus jarenlang gezocht naar de perfecte manier om dingen vast te leggen. Een planner, een bulletjournal, een junkjournal... steeds dacht ik dat ik nu de manier had gevonden die bij mij paste.
Het punt is dat het bijhouden van een planner of journal juist zo goed is. Je kunt het gebruiken als overzicht van ideeën of inzichten. Het zorgt ervoor dat je je hoofd even kan leegschudden op papier. Heel veel mensen gebruiken het ook om inzicht te krijgen in jezelf. Daar werkt het ook supergoed bij. Alleen al een boekje niet gebruiken, omdat je het te mooi vindt. Dat zegt eigenlijk al iets over hoe je in elkaar zit, denk ik dan.
Zo is het niet alleen met een journal. Ik zit nu ook te denken aan kookboeken en aan boekjes waar je je recepten in bewaart. Die kopen we ook om alles netjes in te ordenen en te bewaren. Vaak staan die ook gewoon in de kast. Zeker dure kookboeken, omdat die nou eenmaal mooier zijn dan wanneer er een vlek op zit van tomatensaus.
Kopen we eigenlijk wel boeken om het boek of kopen we het beeld van onszelf dat erbij hoort?
Het idee van creatief zijn of georganiseerd zijn, het beeld van die zondagmiddag waarop je uitgebreid gaat koken. De keuken ruikt lekker. Iedereen zit aan tafel. Het voelt alsof je een versie van jezelf koopt die meer tijd heeft, meer aandacht heeft en alles beter voor elkaar heeft. Ik bedoel, ik durf ook de kookboeken in mijn kast niet te tellen. Ook die spaar ik volgens mij.
Ik denk nu ik dit allemaal zo neerschrijf, dat ik niet alleen nieuwe boekjes kocht, omdat ik ze mooi vond. Ik kocht ze ook, omdat een nieuw boekje altijd een nieuw begin beloofde. Een plek waar alles nog overzichtelijk was, waar geen half afgemaakte lijstjes in stonden en geen bewijs dat ik ergens enthousiast aan was begonnen en het daarna weer had laten liggen.
Hmm… Ik denk dat ik zo even ga kijken of ik nog een mooi boekje kan vinden om in september weer mee te starten, want dan begint voor mij meestal de tijd van een nieuw begin.
Ik schrijf vaker over dit soort thema’s — perfectionisme, uitstelgedrag en die stem in je hoofd die soms gewoon te aanwezig is. — volg me via sociale media of spring op de mailinglijst voor langere gedachten, ongeveer één keer per week.
Wil je hier verder over lezen?
Bijvoorbeeld over:
