Het is 35 graden.
En ineens voelt alles te veel.
De temperatuur waarbij je 's nachts ligt te draaien als een braadworst op een barbecue en je om half vier overweegt om beneden op de keukenvloer te gaan slapen.
De volgende ochtend word je wakker met het energieniveau van een natte vaatdoek.
Maar ja, je gaat gewoon aan de slag, denk je dan bij jezelf, en als je dan een halfuurtje bezig bent, gebeurt er ineens iets in je hoofd. Alles lijkt ineens ingewikkelder dan vorige week.
Dat ene mailtje waar je normaal twee minuten over doet? Vermoeiend.
De boodschappen? Vermoeiend.
Een telefoontje plegen? Vermoeiend.
Een vraag beantwoorden? Vermoeiend.
Je opent je laptop, kijkt naar wat je moet doen en denkt: nee. Niet vandaag. Niet nu. En dan denk je niet; "Ik heb slecht geslapen en het is 35 graden." Maar meer dingen als: "Wat is er met mij aan de hand?" Misschien herken je het?
Ineens lijkt je werk niet meer leuk.
Je agenda te vol.
Je huis te rommelig.
Je toekomst onduidelijk.
Je bedrijf een chaos.
Je relatie voor verbetering vatbaar.
En je kapsel zit ook al niet mee.
Vorige week was er overigens exact dezelfde relatie, hetzelfde huis, hetzelfde werk en hetzelfde kapsel. Maar toen was het geen 35 graden. Dat vergeten we voor het gemak even.
En ineens is het geen moe meer, maar een leven dat op de schop moet. We zijn moe en noemen ons ongemotiveerd of we zijn overprikkeld en noemen dat dan inefficiënt.
Drie nachten slecht geslapen en alles moet anders.
Alsof je midden in een hittegolf een betrouwbare beoordeling van jezelf of je leven kunt maken. Misschien kan het. Maar ik denk dat het niet het juiste moment is. Met 35 graden is de kans toch wel groot dat je geen juiste beslissingen neemt.
Dus als je vandaag merkt dat je sneller geïrriteerd bent, meer twijfelt dan normaal of het gevoel hebt dat alles je moeite kost... ik kan je vertellen: je bent niet de enige.
Ik zit vandaag ook liever onder een boom in het gras met mijn voeten in het water maar nee… Ik schrijf weer een kort stukje, omdat ik zit te denken aan al die mensen die dit vandaag ook zo ervaren.
Ik schrijf vaker over dit soort thema’s — perfectionisme, uitstelgedrag en die stem in je hoofd die soms gewoon te aanwezig is. — volg me via sociale media of spring op de mailinglijst voor langere gedachten, ongeveer één keer per week.
Wil je hier verder over lezen?
Bijvoorbeeld over:
