Blogs schrijven (en lezen)… doen mensen dat eigenlijk nog?

of; als je wilt weten hoe je efficiënt een banaan kunt eten.

Er was een tijd dat iedereen ineens een blog had. Mensen schreven over moederschap, recepten, minimalisme, burn-outs, planten die nét niet doodgingen op de vensterbank en de diepe emotionele band met havermelk alsof het een levenspartner was geworden.

En toen kwamen social media.

Sneller. Korter. Luidruchtiger. Alles moest ineens in een Instagram caption, een TikTok van 12 seconden, of een LinkedIn-post waarin iemand "even kwetsbaar" vertelt hoe een burn-out uiteindelijk een cadeau bleek te zijn van het universum.

Dus ja. Soms vraag ik me ook af: lezen mensen eigenlijk nog blogs?

Ik denk van wel. Maar anders.

Als iemand alleen wil weten "hoe verminder ik stress?" dan krijgt die persoon binnen drie seconden een AI-overzicht, tien lijstjes, drie YouTube-video's, een podcast, en waarschijnlijk een influencer die vertelt dat magnesium alles oplost terwijl ze ondertussen matcha drinkt in een beige trui.

Informatie is overal.

Maar herkenning? Dat is zeldzamer geworden.

Een goede blog voelt niet als content. Mensen lezen nog steeds — alleen niet omdat ze nóg meer tips nodig hebben. Ze lezen omdat ze ergens willen voelen: "Eindelijk zegt iemand dit gewoon normaal."

Niet opgepoetst. Niet overdreven inspirerend. Niet alsof iedere moeilijke periode direct een magische transformatie hoeft te worden.

Soms wil iemand gewoon lezen: " Misschien ben je al maanden moe en het gewoon een beetje zat."

En dat blijft hangen.

Social media voelt vaak alsof je hoofd in een winkelcentrum zonder uitgang terechtkomt. Alles beweegt. Alles knippert. Iedereen heeft haast. Iedereen heeft een mening. Iedereen verkoopt iets.

Een blog vraagt iets anders.

Je gaat zitten. Je leest. Je denkt even na. Misschien herken je jezelf ergens in. Misschien voel je je minder alleen. Dat is een heel ander tempo. Wat ik denk is dat veel mensen daar juist naar verlangen, ook al weten ze dat zelf niet altijd.

Niemand zit te wachten op: "5 tips om direct gelukkiger te worden!!!"

Mensen zijn moe van teksten die klinken alsof ze geschreven zijn door een overenthousiaste blender vol marketingwoorden. Maar echte verhalen? Eerlijke observaties? Menselijke gedachten? Die blijven hangen.

Vooral nu.

Want we leven in een tijd waarin bijna alles geoptimaliseerd wordt: je lichaam, je productiviteit, je ochtendroutine, je slaap, je voeding, je mindset, je ademhaling — en waarschijnlijk straks ook hoe efficiënt je een banaan kunt eten zonder tijdverlies.

Dus wanneer iemand gewoon schrijft als mens, voelt dat bijna onverwacht verfrissend.

Misschien lezen minder mensen blogs. Maar de juiste mensen lezen ze beter.

Een blog hoeft niet viraal te gaan om waardevol te zijn. Soms leest één persoon precies op het juiste moment een zin waardoor er iets verschuift. Niet dramatisch. Maar genoeg om even anders naar zichzelf te kijken.

En misschien is dat uiteindelijk waardevoller dan duizend vluchtige likes van mensen die alweer vergeten zijn wat ze drie seconden geleden zagen.

Dus ja. Ik denk dat mensen nog steeds blogs lezen.

Alleen niet meer voor perfecte antwoorden. Maar voor iets dat tegenwoordig een stuk zeldzamer is geworden: een beetje rust, een beetje herkenning, en iemand die klinkt als een echt mens.

En ik hoop dat maar — want ik vind bloggen gewoon leuk. En ik ga er heerlijk eigenwijs als ik ben mee door.

Als je benieuwd bent naar die eerlijke stukken — je kunt me volgen via [sociale media], of straks op de mailinglijst komen als je liever een rustig berichtje in je inbox wil dan nóg meer scrollen.

Geen ULTIEME GIDSEN. Geen "5 stappen naar je beste zelf." Gewoon eerlijke verhalen en gedachten,  ongeveer één keer per week.

We gaan binnenkort van start! Schrijf je in voor mijn email-lijst hier: Inschrijven

Ik beloof je dat ik je geen man stuur die AI heet  met een ochtendroutine van 47 stappen naar je beste zelf.